David werkt met data, patronen, voorspellingen. Tot hij op een dag zijn hand tegen een eik legt en voelt dat de boom iets teruggeeft. Iets wat geen algoritme kan vangen.

Sara werkt in de zorg, altijd aanwezig voor anderen. Tot ze ontdekt dat echte aanwezigheid begint met stilte — en dat sommige wonden helen door er simpelweg naast te blijven.

Ze vinden elkaar bij een project dat te klein lijkt om te slagen: bomen planten in een stad die geen ruimte heeft. Maar terwijl ze graven, wortelt er iets tussen hen. Een taal zonder woorden. Een ritme dat vraagt om vertraging.

Trager. Breder. Dieper.

Van een bankje onder een Nederlandse eik tot de uitgestrekte stilte van het Australische outback — dit is het verhaal van twee mensen die leren dat de belangrijkste antwoorden beginnen met de woorden:

Ik weet het niet.

Over loslaten. Over luisteren. Over thuiskomen in een wereld die altijd al op je wachtte.