Vlieland. Dat kleine, stille eiland tussen Waddenzee en Noordzee waar Merel zo van houdt. Ze komt er al haar hele leven en heeft er vele herinneringen liggen; er is geen plek op de wereld waar ze zich zo thuis voelt als daar. Nu gaat ze erheen om rust te vinden, maar ze komt er, gepland en ongepland, allerlei mensen tegen: haar vader, een aardige buurvrouw, oude bekenden die ze liever niet tegen was gekomen, een verrukkelijk knappe man én een enorme hond. Maar vooral ook zichzelf. Oud zeer wordt opgerakeld en vergeten familieverhoudingen blijken nog springlevend.

De eilanddochter is een roman over hoe je je geschiedenis met je meeneemt in je leven en hoe die een mens kan vormen, belemmeren en overwoekeren. Een roman over de plaatsen die we vroeger innamen in ons gezin en hoe we die maar niet van ons af schijnen te kunnen schudden. Over liefde, en over kille hardheid die zo verschrikkelijk, verwoestend veel pijn kan doen. Over je nutteloos voelen en ziek zijn, over wie we zijn en wie we willen zijn. Maar ook over een eiland met een schitterende, wilde en ruige natuur, en hoe die natuur als een thuis kan voelen, een veilige plek, waar je jezelf terug kunt vinden en versleten gedachten eindelijk los kunt laten.