Tegen de achtergrond van een weids en soms ongenadig duinlandschap ontvouwt zich een magisch-realistisch verhaal over gemis, falen en de moeizame poging om tot zelfbegrip te komen.
Zand gaat over Jean-Pierre (J.P.) die in zijn leven een bekwaam docent bleek, maar als rector tekort schoot – een contrast dat als een stille breuklijn door zijn herinneringen loopt. Zijn eenzame teruggetrokkenheid op het eiland, ziekte en medicijnen doen hem steeds meer de greep op de realiteit verliezen.
Zand is een introspectieve roman waarin herinnering en reflectie elkaar afwisselen. In een klassieke en beschouwende stijl is er aandacht voor de psychologische nuance en de spanning tussen wat gezegd wordt en wat verzwegen blijft. Centraal staan schuld en liefde uit het verleden en de onmogelijkheid deze te herschrijven.
Frank Heine (1945) was in zijn werkzame leven actief in muziek en theater. Rond de eeuwwisseling koos hij ervoor zich geheel aan het schrijven te wijden.
Zand is Heines vijfde roman.