Ze is tien jaar oud wanneer ze voor het eerst beseft dat haar binnenwereld anders is dan die van anderen. Wat voor anderen warmte is, is voor haar een observatie. Wat voor anderen empathie is, is voor haar een experiment.

Terwijl ze opgroeit, ontdekt ze dat mensen voorspelbaar zijn—breekbaar, stuurbaar, manipuleerbaar. Ze test grenzen, eerst voorzichtig, dan doelgericht. Een jongen met een sleetje. Een kat. Een klasgenoot. Een vriend.

Maar hoe verder ze gaat, hoe duidelijker het wordt dat haar leegte niet vanzelf verdwijnt. En dat niemand ziet wat er achter haar vriendelijke glimlach schuilgaat.