Het is de zomer van 2024. Op vakantie in Frankrijk overlijdt de vader van de dan 21-jarige Anne volkomen onverwacht. Meteen erna moet ze aan het afstudeerjaar van de illustratie-opleiding beginnen. Hoe doe je dat, als je je plotseling midden in een heel groot verdriet bevindt?

Anne besluit: ik ga een installatie met wegwijzers maken. Verkeersborden. Ze helpen niet, maar ze verbeelden wel het zoeken naar een route, het zoeken naar een handleiding voor de chaos van een acute rouwochtendspits.

Mourning Traffic bevat die verkeersborden. Maar ook Annes persoonlijke verhaal en een handreiking naar iedereen die met de dood van een geliefd iemand te maken krijgt.

‘De beelden van Anne Cappendijk nemen je mee, ze zijn gevoelig en helder opgetekend – je kunt er niet omheen.’

– Joost Swarte