Dit boek kijkt naar de stad door de ogen van vrouwen, van pendelaars tot tieners die hun plek zoeken in de publieke ruimte. Met filosofische reflecties, scherpe perspectieven en tastbare praktijkverhalen laat Lore Cuypers zien hoe superdiversiteit onze steden verandert, en waarom inclusie geen vriendelijk ideaal is, maar een soms ongemakkelijke oefening in samenleven. De vrouw in de stad toont wat mogelijk wordt wanneer we de blik omdraaien en de publieke ruimte ontwerpen en verbeelden vanuit aanwezigheid, niet vanuit aanpassing, zodat vrouwen zich vanzelfsprekend kunnen bewegen door de stad. Lore Cuypers beschrijft hoe straten, pleinen en parken geen neutrale decors zijn, maar ruimtelijke keuzes en sociale structuren die gedrag vormen en kansen verdelen.