Hoe verhouden onze collectieve daden uit het verleden zich tot het heden? Monden ze uit in een harmonische evolutie of zijn we als mensheid gedoemd uiteindelijk te desintegreren? Martijn den Oudens nieuwe bundel Bruidssuiker is een poëtische afspiegeling van de ondoorgrondelijke gedragingen van de mens, die zich de ene keer aftekenen in afschrikwekkende taferelen om zich vervolgens te ontpoppen als lieflijk absurdisme.een brandweerparade klimt langs laddersnaar een kartonnen paleis in de handen vaneen fabeldier dat loeit als eenoshet ruimen van pluimveegaat je niet in de koude kleren zittenwas dit een toneelstukgrimmig van toondan was ik een popvan licht en luchtdie zich voortbeweegt op de ademhaling vaneen listig katachtigkosmisch wezenmet een voorkeur voor dure tabak