Als Isidoor veertig wordt gebeurt er iets vreemds. Het begint met een verschrikkelijke moeheid. Om hem heen beginnen de mensen een vreemde taal te spreken. De kassajuffrouw in de supermarkt, de boekhandelaar en zijn collega’s op kantoor, hij hoort ze maar begrijpt ze niet. Zijn broekspijpen beginnen over zijn schoenen te slobberen en zijn mouwen hangen over zijn handen. Genadeloos gooit hij alles in de kookwas maar zijn kleren krimpen niet, ze vallen juist steeds ruimer. Isidoor krijgt een vreselijk vermoeden...

Een monter, licht absurdistisch verhaal over midlife crisis, vrolijk vormgegeven door de schrijver met een collage waar een paar verknipte zonnebloemen Vincent van Gogh in te herkennen zijn. Harde kaft en wat kleiner formaat (12x18cm.)


'Aantrekkelijk geschenkboekje waar iedereen weer blij van wordt.'

Pauline van de Ven ontving de Halewijn oeuvreprijs.