De wereld ontvouwt zich al wandelend, stap voor stap. Pas als je dicht bij de rivier in de buurt komt, verschijnt de brug die je eerder onmogelijk kon zien of voorspellen in je geest. Aan de rand van het bos staand, zie je een pad in het bos verdwijnen onder het donkere gebladerte. Pas als je de eerste stappen zet in het bos, ontvouwen zich de vertakkingen en zie je de bank en verder weg een huisje. Pas als je dichter bij het huisje komt, verschijnen de vensters en het licht. Het gezicht van de vrouw met haar hond binnenin 'wordt pas geladen' in je wereld, wanneer je dichtbij komt.

Bij elke stap ontvouwt de wereld zich als in een videogame. De wereld 'rendert' zich, al voortwandelend.

Dit boek gaat erover dat je moet stoppen met vooraf in te vullen hoe iets zal zijn, maar al verder gaand de wereld zich laten ontvouwen en goed kijken naar wat zich dan aandient. Wat hierdoor ontstaat is altijd nieuw, onverwacht in zijn details en wendingen. Het is niet vooraf tot in detail voorspelbaar.