Als Aart trouwt met Anna, komt ook haar broer in zijn leven. Van jongs af aan woont Helmer, autistisch en verstandelijk beperkt, in zorginstellingen. Nergens is hij echt op zijn gemak, nooit voelt hij zich begrepen. Pas na zijn vijftigste vindt hij zijn plekje. Kort daarop overlijden zijn ankers: zijn moeder en zijn zus.

De auteur beschrijft hoe hij, door de ziekte en het overlijden van Anna, steeds meer betrokken raakt bij het leven van Helmer. Hij maakt ons vertrouwd met zijn complexe persoonlijkheid. Zijn zwijgen, koppigheid, woedeaanvallen en eindeloos gevraag. Maar ook Helmers onbevangenheid, grapjes, plezier, een indrukwekkende kennis van popmuziek en de passie voor zijn waanzinnige treinbaan.

“Helmer” is een ontroerend relaas dat lastige onderwerpen als begeleid wonen, agressie, seks, zelfstandigheid en rouw niet uit de weg gaat. Elke mantelzorger die af en toe zijn geduld verliest en aan het eind van zijn latijn is, zal zich in Aarts verhaal herkennen.

Aart de Vries (1951) studeerde kunstgeschiedenis en architectuur in Amsterdam en werkte na zijn studie bij de Rijksdienst Cultureel Erfgoed. Hij schreef boeken en artikelen op het gebied van monumentenzorg. "Helmer" is zijn derde roman.