Eenzaamheid is een sluipmoordenaar. Herkennen is de eerste stap naar een oplossing. En dat is
juiste de bottleneck. Als niemand vraagt en niemand praat, zal er niets veranderen.
Wees die verandering.
Kom naast me zitten.
Alleen samen verslaan we eenzaamheid.
Jacqueline Bos schrijft niet alleen verhalen; ze vertelt ze. In haar poëzie, korte verhalen en romans staan mensen centraal: hun verdriet, hun veerkracht en de hoop die soms verscholen ligt in een klein gebaar.
Als zorgprofessional, mantelzorger, moeder, oma en partner put zij uit een leven vol ervaringen. Ze wéét hoe eenzaamheid voelt. Hoe die zich langzaam in een mens kan nestelen en iemand onzichtbaar kan maken.
Met deze bundel wil zij niet alleen troost bieden, maar vooral laten zien dat niemand alleen hoeft te zijn in zijn verdriet.