Hannelly Krutwagen maakt haar hele leven al poëzie – zelfs toen ze nog niet wist dat ze poëzie maakte. Ze denkt in poëzie, ze ís poëzie. Ze houdt van sneue mensen die nodig met een goed gedicht een beetje opgebeurd moeten worden, en omgekeerd. ‘Liefgehad en losgelaten’ is de dichtbundel waar iedereen op zit te wachten, de bundel is gevuld met bittergrappige gedichten die troost bieden in bange tijden en die twijfel brengen in tijden van overvloed. Als het niet zo goed met je gaat, zijn er gelukkig de gedichten van Hannelly om je beter te voelen. Als het heel erg goed met je gaat, zijn er gelukkig de gedichten van Hannelly om je slechter te voelen. Het persoonlijke wordt universeel en het universele wordt persoonlijk. Maar hoe dan ook: de gedichten van Hannelly voelen altijd dichtbij.