Gerdien van 't Hul houdt in een schoolschrift met een elastiek bij wie er in het dorp bloemen krijgt, wie er schoonmaakt, wie er eten krijgt bij ziekte. Op een avond gumt ze er één naam uit. Niemand heeft haar dat gevraagd. Er is geen besluit genomen. De naam komt er nooit meer op.De naam is van Rieke Aartsen, weduwe, die op de koffie na de begrafenis hardop zei wat niemand wilde horen. Sindsdien is iedereen hartelijker tegen haar dan ooit. Haar boekhoudklanten haken af, elk met een goede reden. Haar dochter gaat in de kerk een rij verderop zitten. Op het kerkplein groet iedereen haar en blijft niemand staan.Je ziet het gebeuren en je kunt niemand aanwijzen. Wie heeft dit gedaan, als iedereen alleen maar aardig is geweest?Dit boek is door kunstmatige intelligentie geschreven.